Voor wie komend weekend nog een overweging moet maken…  Voor wie werkt in een plattelandsparochie… Onderstaand enkele handreikingen om je verhaal een meer bemoedigend karakter mee te kunnen geven.

Er zijn meerdere stijlen van voorgaan en overwegen die elk hun waarde hebben, maar ikzelf blijf het lastig vinden om een overweging van een collega te horen die je in principe overal kunt houden. Alsof de plek en de mensen die je voor je hebt algemeen kan zijn… Wie mij kent weet dat ik altijd redeneer vanuit mijn achtergrond en voorliefde voor plattelandsparochies. En laat nu de lezingen van komend weekend bijzonder geschikt om kleur en smaak aan de plattelandsgemeenschap te geven.

Neem nou de eerste lezing. Daarin gaat het om een navolgingswaardige levensstijl, om dat wat je hebt zoveel mogelijk in solidariteit te delen met medemensen die je nog niet kent – de meest behoeftigen voorop. Nou ken ik mensen van het platteland, specifiek: agrarisch georiënteerde mensen, vooral als gastvrije mensen. Het enige dat zij (vaak stilzwijgend) aan je vragen is om je bij interesse in te leven in de situatie waarin zij leven en werken. Voor de goed verstaander: wie een neiging voelt opkomen om te moraliseren of een politieke boodschap wil slijten kan dat beter laten. Het gaat hier om contact maken. Is voorkennis nodig? Mijn ervaring zegt dat je het belangrijkste weet als je het nieuws van de laatste jaren hebt gevolgd. Het belangrijkste: er wordt vooral óver boeren en tuinders gesproken, vóór hen beslist en dat maakt alle betrokkenen (niet alleen boeren en tuinders) ontzettend kwetsbaar. Want de kostwinning en toekomst van menig boer en tuinder (en breder: van het platteland zoals we dat in zijn eigen aard kennen) staat op het spel!

Ik glimlach bij het lezen van de Korintiërsbrief waarin Paulus spreekt over kennis van Christus: ‘Toen ik tot u kwam, broeders en zusters, kwam ik niet om u met omhaal van woorden of van wijsheid het mysterie van God te verkondigen’. Alsof Paulus wil zeggen: ken de mensen en durf je als medemens op te stellen – en niet als deskundige. Met andere woorden: gewone taal alsjeblieft. Geen theologentaal (toehorenden mogen vooronderstellen dat jij je studie hebt doorlopen en de nodige kennis hebt eigen gemaakt).

En dan het evangelie. Veel mensen op het platteland werken in een bepaald ritme dat het leven plaatselijk aanreikt. Er is geen bedrijf hetzelfde maar vaak zijn plattelanders bescheiden over de talenten die ze laten zien. Ik ken veel boeren die werkelijk leven als het zout der aarde maar worstelen met de toekomst. Hoe is het mogelijk? Met de schriftlezingen van komend weekend in de hand kun je een prima nagesprek houden over de verborgen krachten die er op het platteland toe doen. Voorwaarde: een belangeloze ontmoeting. Het gaat om het werkelijke gesprek van mens tot mens op basis van de schriftlezingen. Alle pastores en predikanten die op deze manier te werk gaan worden beloond op een wijze die ons aller hart verwarmt.

(Bronnen: Jesaja 58, 7 – 10; 1 Korintiërs 2, 1 – 5; Mattheus 5, 13 – 16)

(Foto: visual hunt, mowl.eu)

Jack Steeghs