Een serie blogberichten over de geloofsbelijdenis. Geen theologische verhandelingen maar persoonlijke gedachten en inzichten waar ik baat bij heb in een verandering van tijdperken.

… de derde dag verrezen uit de doden…

Een mens zoals wij: geboren, geleefd, gestorven… Een mens geheel anders dan wij: want verrezen volgens de geschriften. Maar wat is dat dan… verrijzen? Als mens uit de dood opstaan en gewoon verder gaan daar waar je gebleven was? Eventueel in een verbeterde versie van jezelf? Zo ja, hoe dan? Het verrijzenis-vraagstuk blijft een mysterie dat nauwelijks te doorgronden is.

Van zo’n klein geladen stukje geloofsbelijdenis probeer ik altijd beelden te maken waar ik iets mee kan. En dan gebruik ik vaak een tweeledige uitleg:

– Vanuit de verrijzenis-gedachte leg ik de nadruk op God, de Vader waar Jezus zo’n bijzondere band mee had. Een soort van tweede vader of geestelijke vader. God heeft Jezus doen verrijzen uit de doden. Verrijzen is geen eigen verdienste van de mens Jezus.

– Vanuit de opstaan-gedachte leg ik de nadruk op de aardse Jezus die stond voor zijn zaak. Hij stond daadwerkelijk voor zijn zaak, daar waar menig regeringsleider met die rol een belangenspel speelt. Als Jezus een belangenspel speelde dan was dat belang Gods belang. In die betekenis ging hij tot de uiterste gift: die van zijn eigen leven.

En de betekenis hiervan voor ons zoveel eeuwen later? Dat vallen bij het leven hoort. Net als tekort gedaan worden, tegengesproken, onrecht aangedaan… Het belijden van de verrijzenis en het opstaan uit de doden zegt dan dat wij wéten dat een eventueel terneergeslagen worden nooit het laatste woord of een laatst aangedane daad kan zijn. Wij kunnen verder en het tekort gewoon naast ons neer leggen. Elke dag biedt nieuwe kansen. God zal erin voorzien. Oftewel: stap in het vertrouwensvraagstuk dat leven heet.

(Foto: sculptuur van het donormonument nabij de grote kerk van Naarden)

Jack Steeghs