Na de ballingschap was het volk van God het centrum voor haar geloofsbelijdenis kwijt geraakt… Voor een gelovig volk is er nauwelijks een grotere ramp voorstelbaar. Wat doe je dan? Er ontstond houvast en troost door elkaar in de naam van de Eeuwige op te zoeken, daar aan de stromen van Babel. En een lied te zingen. Psalm 137.
Lees verder
Elk vers in psalm 136 wordt bekroond met een mantra dat zowel plaats als tijd in het oog heeft.
Lees verder
Als er aan God eigenschappen worden toegeschreven die wij mensen regelmatig wensen maar zelden volledig kunnen waarmaken, dan weet je dat gelovigen niet zomaar spreken over hulde aan God, halleluja voor zijn daden. Psalm 135.
Lees verder
Eerlijk gezegd ben ik niet zo van het loven en prijzen… maar ik onderschrijf wel waar deze evangelicale grondhouding in het christelijke geloof voor staat: psalm 134…
Lees verder
Spreekt deze psalm zo vol lof over eendracht als een soort van verlangen, omdat het gemeenschappelijke vaak moeizaam verloopt? Hoe dan ook, psalm 133 is een genot voor ons allemaal. Wie wil er nou niet opgenomen zijn in een veerkleurige gemeenschap waarin een ieder zich helemaal thuis voelt…
Lees verder
vroedman 