Overweging op Goede Vrijdag

Goede Vrijdag. Onderstaande overweging sprak ik vandaag uit op Alverna.

Bij de weg die Jezus tot het einde toe gaat moest ik onlangs denken aan een bekend lied van Daniël Lohues. Ik weet niet of u liedjes van deze Drentse troubadour kent. Het lied dat ik nu bedoel heet: ‘Elk mens heeft zijn kruis te dragen.’
De teneur van dat liedje is dat ieder mens, indien hij of zij vrijuit mag kiezen, precies dat kruis kiest dat het beste bij afkomst/karakter past. Verder zingt Daniël Lohues over dat kruis: ‘de een draagt er een van piepschuim en de ander draagt hem van lood.’
Of u een kruis van piepschuim of van lood draagt op de weg die ieder van u persoonlijk gaat – in gemeenschap hier met elkaar verzameld – daar kan ik niets over zeggen. Jézus draagt op zijn levensweg een loodzwaar kruis. Dat is duidelijk.
En de wijze wáárop Jezus omgaat met zijn vrije keuze is een belangrijk kenmerk in het hele lijdensverhaal. Dat begint al met het zichzelf bekend geven aan Judas en zijn gevolg:
– ‘Jezus de Nazoreeër?’
– ‘Ja dat ben ik’.
Jezus had ook anders kunnen kiezen, want er staat in de Schrift vermeld: ‘Jezus wist wat over Hem ging komen.’ Om die kennis meteen met je criticasters te gaan delen is zijn keuze. Een met grote gevolgen. Voor hem persoonlijk, voor ons nu.

Jezus blijft consequent in lijn met het kruis dat hij draagt: een mens uit één stuk, kiezend voor hemel én aarde. Zo antwoordt hij Pilatus op de vraag: ‘Zijt Gij de koning der Joden?’ – ‘Mijn koningschap is niet van deze wereld’.
Jezus is volop mens maar valt niet samen met de aardse wetten. En dan wordt het proces langzamerhand grimmiger.
Pilatus: ‘Gij zijt dus toch koning?’ – ‘Ja, hiertoe ben ik geboren en hiertoe ben ik in de wereld gekomen, om getuigenis af te leggen van de waarheid’.

Toch neemt Pilatus nog geen aanstoot aan Jezus. Wel wordt duidelijk dat hij niet zo consequent blijft – zoals Jezus wel doet. Pilatus luistert namelijk steeds meer naar het schreeuwende volk. Wat begint met geselen wordt later kruisigen.
Maar voordat Pilatus tot dát definitieve vonnis overgaat gebeurt er iets interessants. Pilatus wil Jezus’ identiteit weten als hij vraagt: ‘Waar zijt Gij vandaan?’
Jezus geeft het antwoord dat Pilatus volstrekt geen macht over hem heeft áls de macht van Pilatus niet van Godswege komt. Vervolgens wil Pilatus Jezus vrij laten maar schreeuwen de Joden harder en harder: ‘Wie zich voor koning uitgeeft, komt in verzet tegen de keizer.’
Zo ontstaat – steeds scherper afgegrensd – een sfeer van:
het een tegenover het ander.

Consequent kiezen voor God wordt scherp afgegrensd van kiezen voor wat het volk wil. Een keuze die Jezus nooit zo kan maken.
Jezus kiest vanaf het begin… tot aan het bittere einde… voor verbinding, tussen hemel en aarde. Jezus voelt al jong dat hij zijn leven moet invullen ‘zoals het geschreven staat.’
Jezus’ keuze is Godswerk voor mensen. Dat is het kruis dat hij oppakt. Jezus kiest niet voor het een of voor het ander, hij overbrugt louter aardse tegenstellingen mét het kruis. Die overbrugging is een vorm van eenheid die mensen – ook vandaag de dag – maar moeilijk kunnen verdragen. Hij kan het wel.
‘Elk mens heeft zijn kruis te dragen. De een draagt er een van piepschuim, de ander draagt hem van lood.’
Jezus draagt wel een bijzonder zwaar kruis. Een kruis dat zoveel eeuwen later nog steeds tot de verbeelding spreekt. Omdat juist daardoor die Vader in de Hemel veelzeggend dichtbij kan komen. Amen.

(Bronnen: Johannes 18 en 19)

Jack Steeghs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s