Zonder enige kennis de Bijbel lezen kan natuurlijk altijd. Sommige psalmen bijvoorbeeld zijn gewoonweg prachtig. Zeker in onze tijd is het de uitdaging, om je in te leven in die Bijbelse geloofswereld die iets te zeggen heeft over onze leefwereld. Psalm 147 en ‘kennen’.  

Psalm 147, 20 Met geen ander volk heeft Hij zo gehandeld, zij kennen zijn wetten niet. Halleluja.

Andere volken ‘kennen’ zijn wetten niet. Sommige vertalingen benoemen dat andere volken zijn wetten niet ‘vertrouwen’. Hoe dan ook, weet hebben van waar God (en geloof) voor staat is belangrijk. Ik zeg altijd: God bemoeit zich met onze wereld en koos daarvoor een concreet volk uit. Daar bleef het niet bij. Het geloofsperspectief groeide uit tot een wereldwijd perspectief en spreekt in termen van uiteindelijkheid. In geloofstaal, in Bijbelse taal, wordt regelmatig gesproken in idealen. Zoals het leven kán zijn. Maar mensen zijn geen ideale stervelingen. Wij maken fouten, overschatten en onderschatten onze mogelijkheden, denken dat we God zelf zijn, zetten regelmatig teveel onszelf in het centrum van aandacht. Wij zijn God niet. God willen kennen vraagt daarom regelmatige stille tijd, inkeer. Stilstaan bij jouw leven nu en dat verbinden met bijvoorbeeld een van de psalmen. Dat kan in je eentje, of in een groep. Belangrijk is dat het gebeurt. Wat gevraagd wordt: jezelf openen voor wat zich nu aandient en je laten gezeggen.

(Bij de foto: net als een kaartspel vraagt geloof oefening – pixabay)

Jack Steeghs