Schapen hoeden. Bijbellezing vandaag: vrijdag 17 mei 2013

Schapen

Regelmatig laat ik me inspireren door de via de geloofstraditie overgeleverde Heilige Schrift. De Bijbel is een belangrijke geloofsbron. De lezing vandaag gebruikt een voorjaarsbeeld bij uitstek: schapen en lammeren in de wei. Wat geeft deze lezing mij vandaag aan zeggingskracht? En aan jou?

Johannes 21, 15 . 17b – 19
Toen Jezus verschenen was aan zijn leerlingen,
zei Hij na het ontbijt tot Simon Petrus:
“Simon, zoon van Johannes,
hebt ge Mij meer lief dan dezen Mij liefhebben?”
Hij antwoordde:
“Ja, Heer, Gij weet dat ik U bemin.

(…)

Daarop zei Jezus hem:
“Weid mijn schapen.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
Toen ge jong waart,
deed ge zelf uw gordel om en ging waarheen ge wilde,
maar wanneer ge oud zijt, zult ge uw handen uitstrekken,
een ander zal u omgorden en u brengen waarheen ge niet wilt.”
Hiermee zinspeelde Hij op de dood
waardoor Hij God zou verheerlijken.
En na deze woorden zei Hij hem:
“Volg Mij.”

De herderstaak van Petrus is in onze tijd niet zondermeer sprekend. Is het nog van onze tijd om in een zendingsopdracht te spreken over mensen als een kudde en die vervolgens te weiden? Welk beeld roept dat op in een postmoderne Westerse cultuur? Is het nog van onze tijd om als hoeder van die kudde iemand aan te wijzen die zich beroept op een tweeduizend jaar oude tekst – als directe afstammeling van de apostel Petrus? En dat (door toedoen van die andere apostel, Paulus) vervolgens laten uitgroeien tot een instituut dat het al eeuwenlang uithoudt?

En toch…

Schapen zijn individueel kwetsbaar. Mensen ook. Met elkaar alert zijn en geleid worden is een kwestie van overleven. Bestemming. Kudde staat voor gezamenlijke kracht. Een kudde is een ordeningsprincipe om je als kwetsbare groep dieren op een vlakte te kunnen wagen, daar waar altijd roofdieren stand-by staan. De herder respecteert en benut die kracht. In onze tijd echter wordt ‘kudde’ door de laatste generaties mensen gemakkelijk geassocieerd met ‘niet nadenken’. Misverstanden zijn snel geboren.
Zonder leiding groeit niemand wel. Leiding is er in allerlei smaken en variaties. Ik heb in mijn leven tot dusverre het meeste geleerd door te letten op aansprekende voorbeelden, te beginnen bij mij eigen ouders.

Blijkbaar zit er iets in mensen dat hen een antenne geeft waarmee ze zich kunnen oprichten, groeien. Zoiets is ook met geloven aan de hand. Pasen is opstaan. Maar er moet wel iets te groeien zijn, een ontvangen zaadje. Eucharistisch brood bijvoorbeeld. Vervolgens is het dat zaadje erkennen, verwerken, voorleven en doorgeven op jouw manier. Niet op de manier van een ander. Het is jouw leven.
En dan. Je kunt je weg alleen gaan, maar het is veel vruchtbaarder om jouw weg met anderen te gaan. Sociologisch gesproken is institutionalisering onvermijdelijk.

Psalm 5, 9
HEER, leid mij door uw rechtvaardigheid,
tegen mijn vijanden,
en baan voor mij een weg naar U toe.

Ad de Keyzer schreef een goed boek over eucharistische spiritualiteit: ‘Ga met ons jouw weg’

Jack Steeghs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s