De coronacrisis roept vragen op die ook in de economische crisis van 2008 opkwamen: kunnen we na de crisis weer gewoon verder met ons gewone leven? Het antwoord dat je krijgt hangt af van welke focus (welk vakgebied) je hanteert, welke organisatie je spreekt en dan nog maakt de persoon soms een wereld van verschil… Onderstaand antwoorden die ik eerder heb gegeven en waar ik nog steeds achter sta…
Geen gewone Pasen maar wel Pasen. Natuurlijk. Een nieuwe dag na de donkere nacht. Voorjaar. Groeizame luchten. Verlangen naar. Denken aan de tijd dat het leven zwaar viel, maar nu niet meer omdat gezien wordt dat niet het donker en de pijn maar leven in het licht het laatste woord heeft… Welkom Mr. Blue sky.
Luisterend naar het nieuwe album van Daniël Lohues word ik geraakt door meerdere liederen. In het kader van Goede Vrijdag, in het kader van het coronavirus dat de wereld in zijn greep houdt het lied ‘wat doen we nou?’ Hoe actueel wil je het hebben?
Tijdens de Vogelpest-crisis is er vanuit samenwerkende kerken een protocol gemaakt voor pastoraat bij agrarische rampen. Wat hebben we in huis bij mensenrampen? Kan kerk en geloof iets toevoegen aan deskundigheid in tijden dat het coronavirus wereldwijd slachtoffers maakt en een wereldwijde toekomst tot een onzekere bestemt? En wat is dan de aard van deze deskundigheid?
vroedman 