Goed ingevoerd in de katholieke geloofstraditie, en niet zonder gevoel voor andere tradities en denkwijzen, schrijf ik regelmatig stukjes over boeren en geloven. Om mezelf meer recht te doen, in een wereld die regelmatig aan de waan van de schreeuwende aandacht lijkt te worden afgemeten. Maar dat is het ware leven niet… Dat is doen alsof… Onlangs het jaarlijkse uitje van de gewezen commissie Landbouw & Samenleving van een voor mij vertrouwde ZLTO afdeling. 

Wie liefheeft, heeft de zekerheid dat geen enkele van zijn met liefde verrichte werken verloren gaat, geen enkele van zijn oprechte zorgen voor de ander verloren gaat, geen enkele edelmoedige moeite verloren gaat, geen enkel pijnlijk geduld verloren gaat. Dit alles gaat door de wereld als een levenskracht.

Met bovenstaande tekst uit Fratelli Tutti in mijn achterhoofd (paus Franciscus, 2020) schrijf ik het volgende bezinnende stukje over ons bezoek aan een bekende zuivelaar in de Bommelerwaard:

Wat een zegen weer om elkaar te zien, na jarenlange samenwerking, met boereninhoud bovendien

Dat wat wás… hoeft niet te vervliegen in het chaotische hier en nu. Dat noemen we in onze traditie: met een geheeld hart verder gaan

Omstandigheden veranderen altijd. Het is de tijd die we met elkaar invullen die betekenis geeft. Ontmoetend het verschil maken, tussen verontwaardiging en hoop, van binnenuit

Nodige regels kunnen blokkeren, ‘iets’ anders helpt ons mensen over die spreekwoordelijke drempel heen. En dat ‘iets’ wordt levend gehouden door regelmatig mét elkaar op weg te gaan.

(Bij de foto: een blik vanuit de vertrouwde stal naar aankomende nieuwbouw toont ondernemerschap… Niemand kan zonder perspectief)

Jack Steeghs