Het evangelie van vandaag geeft mij aanleiding om het te hebben over de oogsttijd…

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Gij dan, luistert naar de gelijkenis van de zaaier: Zo dikwijls iemand het woord van het Koninkrijk wel hoort maar niet begrijpt, komt de boze en rooft weg wat gezaaid ligt in zijn hart; dat is degene die op de weg gezaaid is. Die op rotsachtige plekken werd gezaaid, is hij die het woord hoort en het terstond met blijdschap opneemt: maar hij heeft geen wortel geschoten, hij leeft bij het ogenblik, en als hij omwille van het woord onderdrukt of vervolgd wordt, komt hij onmiddellijk ten val. Die gezaaid werd tussen distels is hij die het woord wel hoort, maar dit wordt door de zorgen van de wereld en de begoocheling van de rijkdom verstikt en zo blijft het zonder vrucht. Maar die in goede aarde werd gezaaid, is hij die het woord hoort en begrijpt, en daarom vrucht draagt: bij de één is de opbrengst honderdvoudig, bij een ander zestigvoudig en bij een ander dertigvoudig.”

Met deze lezing in het oog kunnen we vaststellen dat het niet genoeg is om het woord van God te horen. Begrip is nodig. En als je het mij vraagt niet een taalkundig begrip van de tekst maar een doorleefd verstaan van binnenuit. Het als het ware herkauwen van de woorden middenin het leven dat je leidt – denk aan de wijze waarop koeien het gras in het weiland tot zich nemen. Dit betekent dat hier voorondersteld wordt dat je je leven leeft met al je talenten en beperkingen… en dat je je laat gezeggen door de Schrift. Niet eenmaal maar voortdurend. Levenslang. En zo kan een bekende tekst gedurende je leven aan diepgang winnen en zorgen voor ‘een meer godvruchtig leven’ – om het even heel plechtig te zeggen. Het overtuigen van elkaar is bijna onmogelijk. Je kunt veel voor elkaar betekenen, maar alleen in het voorleven en aanreiken. Het is aan de ander/aan anderen om al dan niet een vergelijkbare weg te gaan. Dat ‘voorleven’ en ‘aanreiken’ zou je ‘zaaien’ kunnen noemen – om een treffend agrarisch beeld te gebruiken. Wie iets met geloof en God toelaat kan zijn of haar levensopdracht daarom misschien het beste opnemen als: het woord van God zaaien. Daaraan voorafgaand de grond zaaiklaar maken, bevochten, bemesten… En gaandeweg het groeiseizoen onkruid wieden. De mens is geroepen tot zaaien, zelfs in de oogsttijd.

(Bron: Mattheus 13, 18 – 23)

(Foto: visual hunt, Tim Green)

Jack Steeghs