Na mijn serie psalmen blogberichten over de geloofsbelijdenis. Geen theologische verhandelingen maar persoonlijke gedachten en inzichten waar ik baat bij heb in een verandering van tijdperken.

Ik geloof in God, de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde…

Met voorgaand stukje tekst begint de apostolische geloofsbelijdenis die elke zondag in de christelijke kerken wordt beleden. Bij voorkeur staand. En dat met een hele gemeenschap. Met een uitstraling die aanmerkelijk verder reikt dan de aanwezige gemeenschap. En het is niet zomaar een belijdenis. Dit eerste gedeelte begint met de Vader. Bedenker, Maker en Voltooier van hemel en aarde en al wat daarvan afhankelijk is. En het klinkt nogal plechtig, groots en afstandelijk. Er gaapt een enorm gat tussen God en mens. Vooral almachtig blijft me bij, reikt voorbij mijn voorstellingsvermogen. En dat is precies de bedoeling want God is bijna niet voor te stellen. Wij kunnen slechts reiken. En ons overgeven. Alhoewel… Dorothee Sölle (1929-2003) vult in haar versie van de geloofsbelijdenis het eerste gedeelte activistisch in – want veel, zo niet bijna alles in onze wereld, is mensenwerk.

Ik geloof in God, die de wereld niet áf heeft geschapen, als iets dat altijd zo moet blijven, die niet regeert volgens eeuwige wetten, die onveranderlijk van kracht zijn, niet volgens natuurlijke ordeningen, van armen en rijken, deskundigen en onwetenden, heersers en afhankelijken, ik geloof in God, die de tegenspraak wil van al wat leeft, en de verandering van alles door ons werk door onze politiek.

(Bij de foto: wandelpad in Longfaye)

Jack Steeghs