Mensen blijven mensen, God blijft God – de brug in psalm 95

Een psalm in twee delen: (a) een loflied op de schepping en (b) een reflectie van God op het gedrag van ‘zijn’ mensen… Psalm 95. Met enkele gedachten die bij mij opkomen in deze Vastentijd.

Lees verder

Wonen in de stilte van het dodenrijk – psalm 94

Een passage in psalm 94 heeft het over ‘wonen in de stilte’. Deze stilte staat voor het dodenrijk. Alles wat doods is lijkt geen contact meer te hebben met het goddelijke.

Lees verder

Overgave – psalm 93

Een troonbestijgingspsalm vandaag. Een bevestiging van het koningschap van God. Psalm 93.

Lees verder

De goed oppassende mens – psalm 92

Voordat er geloofd werd in een leven na de dood ging de goed oppassende mens ervan uit dat een eventuele beloning of straf gebeurt met het oog op nastrevenswaardig gedrag. Nodig om een eerzaam mens te worden. Psalm 92.

Lees verder

Mijn toevlucht op weg naar Kerstmis – psalm 91

Met troostrijke woorden van geborgenheid zoals vooral een kind dat van nature toont bij haar of zijn moeder, zo dicht psalm 91 de mens gelovige woorden toe om naar God te verlangen. Omdat de mens het alleen nooit redden zal… Psalm 91 en Advent, op weg naar Kerstmis.

Lees verder