Mensen blijven mensen, God blijft God – de brug in psalm 95

Een psalm in twee delen: (a) een loflied op de schepping en (b) een reflectie van God op het gedrag van ‘zijn’ mensen… Psalm 95. Met enkele gedachten die bij mij opkomen in deze Vastentijd.

Psalm 95 (NBV ’21)

Kom, laten wij jubelen voor de HEER,

juichen voor onze rots, onze redding.

Laten wij Hem naderen met een loflied,

Hem toejuichen met gezang.

De HEER is een machtige God,

een machtige koning, boven alle goden verheven.

Hij houdt in zijn hand de diepten der aarde,

de toppen van de bergen behoren Hem toe,

van Hem is de zee, door Hem gemaakt,

en ook het droge, door zijn handen gevormd.

Ga binnen, laten wij buigen in aanbidding,

knielen voor de HEER, onze maker.

Ja, Hij is onze God

en wij zijn het volk dat Hij hoedt,

de kudde door zijn hand geleid.

Luister vandaag naar zijn stem:

‘Wees niet halsstarrig als bij Meriba,

als die dag bij Massa, in de woestijn,

toen jullie voorouders Mij op de proef stelden,

Mij tartten, al hadden ze mijn daden gezien.

Veertig jaar voelde Ik weerzin tegen hen.

Ik zei: “Het is een stuurloos volk

dat mijn wegen niet wil kennen.”

En Ik zwoer in mijn woede:

“Nooit gaan zij mijn rustplaats binnen!”’

Lofzang op de Samenhouder van uitersten in het leven

  • God als de Verbinder van de ‘diepten der aarde en de toppen der bergen’.
  • God overstijgt alle waarnemingsvermogen en is tegelijkertijd ervaarbaar, mits onder aandacht gebracht, door aanbidding.
  • God hoedt de mensen als gemeenschap en is tegelijkertijd uiterst privé in ieders leven werkzaam, mits onder aandacht gebracht, door aanbidding.

Mensen blijven mensen, God blijft God

  • Fouten maken of vergissingen begaan is menselijk. God beproeven is zoiets als koppig in je tekorten blijven hangen, zonder de situatie en jezelf te willen onderzoeken.
  • Niet willen weten van angst, gemis of pijn is als verdwalen in een leven dat geen draagkracht meer in zich heeft.
  • De ‘rustplaats’ is de plek waar het leven goed is: het beloofde land, waar alle mensen van goede wil naar hunkeren. Het is de plek van je bestemming, daar waar je talenten en jouw plaats in de gemeenschap samenvallen.  

(Foto: visual hunt, Boudewijn Berends)

Jack Steeghs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s