Mijn stervende ik – psalm 102

Deze maand is het veertig jaar geleden dat ik er bijna onder bezwijk: meeroken. Psalm 102 reikt me in beeldrijke taal troost en bemoediging aan. Over sterven gesproken…

Lees verder

Zuiver en volmaakt – psalm 101

Hoge doelen nastreven, een zuivere weg gaan. Als je doet wat bij je past ga je een bijna volmaakte levensweg. Psalm 101.

Lees verder

Zorgen dat… – psalm 100

Een kernachtige psalm over de grote verantwoordelijkheid van de herder voor de kudde, beeldspraak voor de verhouding God – mensen. De grenzeloze goedheid Gods in relatie tot de ontvankelijkheid van mensen. Ten onrecht vaak misverstaan als de verhouding tussen heerser en horigen… Psalm 100.

Lees verder

Heilig – psalm 99

Heilig is tegenwoordig niet veel meer. Heiligheid wordt al snel besmeurd met pek en veren. Heilig lijkt op een bovencategorie uit de tijd dat de wereld nog maagdelijk en overzichtelijk leek. Maar heiligheid is wel degelijk een essentie in alle bestaan. Zeker in de Bijbel. Psalm 99.

Lees verder

Vertrouwd en vreemd horen bij elkaar – oproep tot hoop

Een bijdrage vanuit wat ik in de praktijk teveel zie: praten over nieuwe wegen maar vertrouwde wegen blijven gaan. In geloof beamen we te leven vanuit de roeping van Abraham. Hij die gaat leven naar een belofte, van Godswege aangereikt. Een belofte die vraagt a) om je weg te gaan én een belofte die vraagt b) om het vreemde op te zoeken.

Lees verder