Vorig jaar schreef ik een drieluik over het bezoeken van boeren en tuinders, gebaseerd op God die de jammerklachten van zijn volk ziet. Dit jaar een andere tekst uit Exodus: ‘Doe je sandalen uit want de plaats waar je staat is heilige grond’. Vandaag het eerste deel. Hoe zit dat met de roeping van boeren en tuinders? Wat is er zo heilig op het boerenerf? Wat onderscheidt het boerenwerk van andere ambten?