Als er een ding duidelijk voelbaar speelt in onze tijd dan is het verandering. Verandering is een serieuze wetenschappelijke bezigheid: transitiekunde. Wat betekenen inzichten uit deze jonge wetenschap voor het veranderende platteland? En de stad? En voor de geloofsgemeenschappen en kerken? Een ding is duidelijk: niet veranderen is geen optie (meer).
Op het oogstfeest Pinksteren kreeg het Joodse volk de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 9.
Een blog-bruggetje slaan tussen vandaag en morgen. Een korte beschouwing over wat was, wat is en wat zal blijven.
Allerheiligen. Een belangrijk christelijk hoogfeest waarop we stilstaan bij de betekenis van voorbeeldig leven. Via personen die niet meer lijfelijk onder ons wonen, maar wel in en met ons zijn. Aan hen mogen we ons optrekken. Op het leesrooster staan de zaligsprekingen. Troost voor de behoeftigen, de armen van geest onder ons, want God is met hen. Voor wie hen bij wil staan zijn de werken van barmhartigheid uit Mattheüs 25 inspiratiebron bij uitstek. Om nog meer te worden zoals het ons is voorgedaan. Allerheiligen.
Elke keer weer als nieuw. Dat is de kracht van goede kunst, dat is de kracht van de Bijbel. Dit keer lees ik in Lucas 10 zowaar een handreiking voor het bezoekwerk. Waarom? Waartoe? Hoe pak je het aan? Wat levert het op? Er staat in deze passage genoeg geschreven om met elkaar te herkauwen.
vroedman 