Ik word verrast door de actualiteit die vandaag door de Bijbeltekst heen schemert. De actualiteit van God en de actualiteit van leven anno nu. Want is in onze tijd natuurbeleving niet alom tegenwoordig? Maar wat is een gezond opgaan in je omgeving? Wanneer wordt het afgoderij? Probleem blijft dat de culturele lucht in het nabije Oosten ten tijde van het ontstaan van dit stukje Wijsheidliteratuur niet de onze is. Maar gelukkig zijn er muzikanten zoals Leonard Cohen.
In de nieuwtestamentische lezing die vandaag op het leesrooster staat gaat het over leven in de ‘tussentijd’. Jezus trok ooit als mens tussen mensen rond op aarde. Meerdere generaties na zijn dood ontstond het nieuwe testament. Vooral de eerste christenen leefden sterk met de gedachte dat het einde der tijden elke dag daar kan zijn. Dit betekent de opgave van leven zonder te weten hoe lang het duurt ‘totdat Hij komt’. Hoe doe je dat?
Op het oogstfeest Pinksteren kreeg het Joodse volk de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 2.
De Bijbellezing van vandaag handelt over de graankorrel die in goede aarde valt en sterft om nieuw leven voort te kunnen brengen. Geprojecteerd op het leven en sterven van Jezus wordt dit agrarische beeld het lijdensverhaal van Jezus van Nazareth. Vandaag enkele bezinnende gedachten die bij mij opkomen…
Het is Pinksteren geweest. Het Joodse volk kreeg met Pinksteren de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 1.
vroedman 