Over het licht van Kerstmis dat God in de wereld bracht: als we het licht in ons leven durven toelaten, dan wordt er een basishouding van ontvankelijkheid gevraagd. Kijk nou eens onbevangen als een pasgeborene, neem waar wat je ziet en handel overeenkomstig. Overweging uitgesproken in het weekend van Driekoningen…
Lees verder
Het is nog maar net Kerstmis geweest of we worden vanuit de Schrift meteen met beide benen op de grond gezet: geloven is geen gemakkelijke levensopdracht, allesbehalve een luilekkerland. Tegelijkertijd is geloven een meer dan navolgingswaardig voorstel om jouw leven voortaan op deze manier te omarmen, tezamen met vele anderen.
Lees verder
Onderstaande gedachte vertel ik vandaag op de jaarlijkse bijeenkomst voor ouderen van BHL-senior in Hernen. Over ouder worden in deze tijd gesproken, vanuit het perspectief van het naderende Kerstfeest…
Lees verder
Het is nog geen Kerstmis maar we komen langzamerhand in die sfeer. Het is de eerste Advent. Velen maken hun huis sfeervol, feestelijk. Gezellig. Bij mij kwamen de afgelopen weken bij het wakker worden meerdere mensen langszij. Overledenen die voortleven in mijn hart… en gewoon levenden. Allemaal mensen die leven als engelen voor een ander, al zullen ze dat zelf nooit zo zeggen. Hoe mooi is dat. En als ik zo enkele uren uitrust tussen slapen en ontwaken zijn het er op een gegeven moment zoveel dat ze samen een heus engelenkoor vormen.
Lees verder
Ik heb vaak moeite met het woord: ‘moeten’. Zeker, er moet van alles in het leven maar wát moet er dan precies? Er is een moeten vanuit wetgeving, handhaving, maar er is ook een meer vruchtbaar ‘moeten’ – en dat komt altijd van binnenuit. Het ‘heilige moeten’ wordt herkend als betrouwbaar om te beamen, hoe moeilijk de weg ook kan worden. Hier speelt een onvoorwaardelijk vertrouwen een hoofdrol. ‘Heilig moeten’ draagt altijd een zeker perspectief van leven ná jouw leven met zich mee. Bij ‘heilig moeten’ staat de eeuwigheid op het spel. En daarmee God. De overweging van afgelopen weekend.
Lees verder
