Schepping, landbouw en wij?

Onlangs ging ik voor in een viering van de San Salvator gemeenschap met als thema: ‘spelenderwijs scheppen’. Uit mijn overweging over de Bijbelse schepping van hemel en aarde en al wat leeft, in relatie tot de landbouw en wij in onze geheel andere tijd van leven.

‘Het leven is en blijft een wonder. Het leven was er al. Het leven is voorgegeven en wij mogen in die voorgegevenheid meegaan. Door betrokkenheid op elkaar en op al wat leeft. Meegaan op die ene aardbol waarop we leven. God heeft van begin af aan mensen nodig. De schepping kon niet voltooid zijn zonder direct te weten dat er mensen gaan komen. Mensen om de aarde te behoeden en te bewerken. En nu komt het. Daarom heeft scheppen op diverse plekken in het scheppingsverhaal ook de betekenislaag van scheiden in zich.
Juist doordat God de elementen schept én scheidt ontstaan er mogelijkheden. Doordat scheppen en scheiden hand in hand gaan kunnen relaties ontstaan, kan er betrokkenheid ontstaan, kunnen mensen boven zichzelf uitstijgen. Doordat scheppen en scheiden hand in hand gaan gebeurt het leven. Doordat scheppen en scheiden hand in hand gaan komt een hemel op aarde in zicht.

Als relaties al zo vroeg in de schepping besloten liggen, als scheppen + onderscheid tussen al wat geschapen is van begin af aan realiteit is, dan moet bewegen met de schepping een gevraagde basishouding zijn. Want relaties kunnen niet zonder beweging. Elke tijd en plaats reikt als vanzelf nieuwe vragen en mogelijkheden aan. Wat nodig is ligt in de schepping besloten. Beweging wordt zo intuïtief met de schepper meebewegen.
Voor een illustratie neem ik u even mee naar de wereld waar ik uit voortkom, de landbouw. Ergens in de eeuwenlange beweging van scheppen en scheiden is tienduizend jaar geleden de landbouw ontstaan. In de tijd van jagen en verzamelen was het mensenleven rauw en hard. Gaandeweg gingen mensen zich settelen op plaatsen waar men veilig en in een mild klimaat kon wonen en werken. Later kwamen steden op, maar ook in de middeleeuwen was honger nooit ver weg. Ondervoeding was eerder regel dan uitzondering. Totdat de kunstmest verscheen.
Het is nog maar een eeuw geleden dat boeren de handen vol hadden om de eigen monden te voeden. Kunstmest veranderde dat ingrijpend. Dat chemische meststoffen niet alleen maar zegen hebben gebracht weten wij nu. Maar laten we nooit vergeten wat vooruitgang in landbouwmethoden de mensheid heeft gebracht: 150 jaar geleden waren 25 boeren een hele dag bezig om 1 ton graan te oogsten. Nu wordt dezelfde oogst in 6 minuten binnengehaald door 1 combinemachinist.

Terug naar de lezingen. Ik lees in het evangelie van vandaag dat scheppen een lichtvoetig heilig spel voor Gods aangezicht wordt. In een gelijkenis reikt Jezus ons het beeld van de zaaier aan. Net als uit de eerste lezing blijkt hier dat het bewegen zo belangrijk is. Wees scheutig als de zaaier. Strooi er lustig op los. Heb vertrouwen, doe het nu maar. Je kunt het. Maar zaai tenminste! En lukt het deze keer niet. Komt het zaad op verkeerde bodem? Geeft niet. Er komen meer kansen. Omdat de mogelijkheid om opnieuw te scheppen in alle leven besloten ligt. Elke dag weer. Daarvoor heeft God jou nodig. Jij hem. En wij elkaar.’

(Geraadpleegde bronnen: oratie Bijbelexegeet Ellen van Wolde 2009, Genesis, 1 en 2, Spreuken 8, 22 – 31, Mattheüs 13, 3 – 9)

Jack Steeghs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s