Onlangs werd ik geïnterviewd door een journalist van de Wegwijs. Aanleiding voor dit gesprek was mijn wens voor een oproep in een van de dorpen waar ik pastor ben – om meer mensen te betrekken bij de kerk en de geloofsgemeenschap. In dit artikel staat een stukje ongevraagde feedback van de journalist, die goed luisterde naar mijn oproep en wat daaraan vooraf ging.
Veel pastores en predikanten zijn terecht trots op het feit dat ze veel mensen kennen op een manier die je bij weinig beroepen tegen komt. Dit persoonlijke kennen is belangrijk in elke geloofsgemeenschap. Vertrouwensrelaties zijn de kurk waarop alle geloven drijft.
Geboren worden, opgroeien en je leven leven zijn grotendeels organische processen waarin ieder mens veel kan leren. Andere leerprocessen dan in het geïnstitutionaliseerde onderwijs. Maar het ontbreken van een diploma maakt dát leren niet minder. Mensen vertellen elkaar verhalen van hoop en vertrouwen. Soms van boosheid, verdriet en wanhoop. Daarmee zit je op het spoor van geloven. Voor wie het wil zien.
De echte ondernemer is gericht op winstmaximalisatie en gaat handig om met de heersende normatieve kaders. Dat is van alle tijden en daar is niets mis mee. Uit de evangelielezing van vandaag…
vroedman 