Loslaten is een levensles waar ieder mens mee te maken krijgt. Het is een grote kunst om los te laten, al dat wat jou afhoudt van voluit leven. Loslaten wordt tot een uiterste spanning opgevoerd als het gaat om het loslaten van een geliefde manier van leven of van een dierbare… En toch is dat het leven: loslaten om verder te kunnen omdat het aardse leven in ieder mens persoonlijk alleen tijdelijk vervulling kan krijgen. Het is aan de liefde om het tijdelijke met het eeuwige te verbinden (gelovigen vullen aan: en dat is Gods werk). Soms hoef je niet echt los te laten en mag je laten gebeuren. Dan speelt er een transformatie van bestaand naar nieuw, zoals de rups die een vlinder wordt. Een zomerserie van zes blogberichten waarom ik (in mijn hart) boer gebleven ben. Uit dankbaarheid voor een mentaliteit die ik niet los hoef te laten en overal toe kan passen. Vandaag het tweede deel.

Sinds tien jaar vervul ik mijn roeping met Boerenpastoraat. Tussen twee banen in was ik zoekende naar een levensbodem die mij draagt en minder afhankelijk maakt van werkperikelen die er altijd zijn en waar je je zo goed mogelijk mee probeert te verhouden. En dat geldt helemaal voor een gedreven man als ik die ook graag buiten de lijntjes kleurt. Daarom Boerenpastoraat. Maar dat wil niet zeggen dat ik alleen met boeren bezig wil zijn. Het is de mentaliteit die mijn kijken, luisteren en handelen voedt. En die is overal toepasbaar en dat heb ik de afgelopen jaren volop mogen ervaren. Om dankbaar voor te zijn. Over dit levensinzicht staat op het laatste album van Henny Vrienten een prachtig liedje: ‘Karnemelk en bitterkoekjes’ (2019).

Als je weet waar je vandaan komt
Kun je overal naartoe
Kun je zijn wie je wilt zijn
En is je wereld te klein
Als je weet waar je naartoe wilt
Kies je steeds de goede weg
Blijft er nooit een deur op slot
Niemand die jou stopt
Niemand die jou stopt stopt

(Foto: zeldzaam moment, in nette kleren met mijn vader op het erf)

Jack Steeghs