Enkele gedachten bij de parabel over ‘oud en nieuw’ uit het evangelie van de dag… 

Lucas 5, 36 – 29 “Niemand scheurt een lap van een nieuw kleed om daarmee een oud te verstellen; anders verscheurt hij immers niet alleen het nieuwe kleed, maar de lap uit het nieuwe past bovendien niet bij het oude. En niemand doet jonge wijn in oude zakken; anders doet de jonge wijn de zakken bersten, hij loopt eruit en de zakken gaan verloren. Maar jonge wijn moet men in nieuwe zakken doen. En niemand die oude wijn gedronken heeft wenst jonge; hij zal zeggen: de oude is best.”

Waar gaat deze parabel over? Oud en nieuw passen niet zomaar een-op-een bij elkaar. Iets ‘ouds’ vervangen door iets ‘nieuws’ is vaak onderdeel van een proces van veranderen. Dat kan klein zijn, zoals de aanschaf van een nieuwe schoenen. Maar ook groot. Denk aan een wisseling van baan, waarbij diegene die wisselt – zelfs al blijft de werksoort en -inhoud gelijk – af moet wachten hoe de werkcultuur in de praktijk zal uitpakken. Denk aan een familiebedrijf waar de ene generatie het stokje van de andere overneemt, waarvoor een jarenlang traject met veel afstemming en inoefening nodig is. Ik schreef vaker over verandering (zie bijvoorbeeld ‘Rondom de verandering’. Veranderen is met het leven meegegeven en zo bekeken niks bijzonders. Maar wij mensen zijn geen neutrale wezens. Wij hebben allemaal zo onze voorkeuren en eigenaardigheden in onze gewenste manier van leven. Eén concrete verandering betekent dat er een situatie ‘voor’ en ‘na’ ontstaat. ‘Oud’ en ‘nieuw’, ‘vroeger’ en ‘nu’. Vergelijken met andere situaties kunnen we niet laten maar is vaak bijna onbegonnen, omdat we de context nooit (helemaal) recht doen. Laten we niet vergeten: zelfs de meest nuchteren onder ons laten zich meeslepen door eigen emoties. Situaties van leven kun je daarom nog maar het best ‘in het moment’ beoordelen. En jezelf ‘in het moment’ helemaal geven. En zo komt Jezus in deze parabel op het niet herstellen van nieuwe kleding met oude lappen. Niet doen alsof je eigentijds bent door het er eigentijds uit te laten zien. Echte verandering komt van binnenuit het leven zelf en is tijdloos. Het leven is verandering.

(Bij de foto: de oogstdankviering in Neerkant van dertig jaar geleden. Het gegeven dat er tegenwoordig steeds minder oogstdankvieringen gehouden worden doet me verdriet. Zo wordt het steeds moeilijker om juist het gemeenschappelijk agrarische als samengekomen gemeenschap voor God te brengen)

Jack Steeghs