Pionieren in de Peel is niet nieuw en doet zeker de huidige generatie ouderen in Zuidoost-Nederland teruggaan naar hun eigen jeugd; tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw waren er turfstekers. Nu zijn 12ha ontgonnen akkerland in Liessel het podium voor het burgerboer-initiatief ‘Snoertseplak‘.
Een half jaar geleden deed ik mee aan de Volzin-schrijfwedstrijd 2015. Thema: over de grens. Ik behoor niet tot de prijswinnaars maar kijk met voldoening terug op het werken aan deze opdracht.
Tegenover diegenen die menen dat social media alleen maar nutteloze gesprekjes oplevert kan ik zeggen dat ik door dit medium in gesprek ben geraakt in mijn geboorteomgeving. Met het burgerboer-initiatief ‘Snoertseplak’. Vrij vertaald: ‘stuk grond aan de Snoertsebaan’…
Niet het milieu, niet (het eventueel gebrek aan) dierwelzijn, niet het gesprek met ‘de samenleving’ maar iets anders is het belangrijkste probleem van de agrarische sector… Namelijk de positie van de mens in de organisatie.
Zijn mensen vanuit zichzelf zo compleet, zó goed, dat ze uiteindelijk een volwaardig leven kunnen leiden? Eventueel met kennisvermeerdering door en met hulp van elkaar? Wees eens eerlijk: daar kun je toch moeilijk ‘nee’ op zeggen?
vroedman 