Onlangs verscheen bij Kluwer ‘Wat de boer niet zegt – communicatie in agrarische familiebedrijven’. Een boek geschreven door twee experts op het terrein van het leren omgaan met conflicten in het agrarische familiebedrijf (mediation): Johan Weerkamp en Truke Zeinstra. Wat heeft dit boek mij te zeggen?
In de nieuwtestamentische lezing die vandaag op het leesrooster staat gaat het over leven in de ‘tussentijd’. Jezus trok ooit als mens tussen mensen rond op aarde. Meerdere generaties na zijn dood ontstond het nieuwe testament. Vooral de eerste christenen leefden sterk met de gedachte dat het einde der tijden elke dag daar kan zijn. Dit betekent de opgave van leven zonder te weten hoe lang het duurt ‘totdat Hij komt’. Hoe doe je dat?
Regelmatig laat ik me inspireren door de via de geloofstraditie overgeleverde Heilige Schrift. De Bijbel is een belangrijke geloofsbron. De lezing vandaag gebruikt een voorjaarsbeeld bij uitstek: schapen en lammeren in de wei. Wat geeft deze lezing mij vandaag aan zeggingskracht? En aan jou?
Een van de bekendste gebeden in de christelijke traditie is het Onze Vader. Het wordt in elke liturgische viering gebeden of gezongen, het is een gebed waarin leven en geloven elkaar voeden als een soort ‘veeleenheid’. Met de plattelandsbril op de neus volgt nu het derde en laatste deel.
vroedman 