Het is Pinksteren geweest. Het Joodse volk kreeg met Pinksteren de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 1.
Vastentijd. Voor christenen is de veertigdagentijd een weg om je voor te bereiden op het Paasfeest. Vasten is een ideale fase om bewuster bezig te zijn met geloven en doen. Daarmee komt duurzaamheid als werkwoord voor geloven in beeld. Zeggingskracht op de plaats waar je leeft.
Een van de bekendste gebeden in de christelijke traditie is het Onze Vader. Het wordt in elke liturgische viering gebeden of gezongen, het is een gebed waarin leven en geloven elkaar voeden als een soort ‘veeleenheid’. Met de plattelandsbril op de neus volgt nu het eerste deel uit een trilogie.
Regelmatig laat ik me inspireren door de via de geloofstraditie overgeleverde Heilige Schrift. De Bijbel is een belangrijke geloofsbron. Vandaag een tekst uit Marcus. Wat geeft deze lezing mij vandaag aan zeggingskracht? En aan jou?
vroedman 