Als ex-boer en nu pastoraal werker schrijf ik vaker over emoties in de landbouw. Ik heb het zelf gevoeld. Ik zie dat emoties niet die aandacht krijgen die ze verdienen. Versterkt door de verzakelijking van de afgelopen halve eeuw worden emoties steeds meer een non-categorie. Ze mogen er niet zijn. Maar emoties hebben de eigen aardigheid dat ze zich nooit zomaar laten wegstoppen. Emoties hebben een signaalfunctie.
Van geloven zeg ik meestal dat het niet nuttig is maar vooral zin en samenhang geeft aan je leven en daardoor waardevol. Als geloven nuttig is dan is het wel als beproefde manier om onderscheid te kunnen maken tussen wat goed is om te doen en wat niet. Oftewel: waar herken je goed gedrag aan en waaraan herken je gedrag dat je beter kunt vermijden?
Onderstaand de overweging die ik vorig weekend hield tijdens de eerste weekendvieringen sinds half maart. We leven in ongewone tijden, waarin we toegroeien naar de vakantieperiode: de rust van Jezus…
Emoties zijn evident in het boek Psalmen. Vanuit psalm 71 leg ik een bruggetje met het vermogen om emoties te kunnen communiceren. Met name door mijn gerichtheid met boerenpastoraat zie ik in de praktijk veel onvermogen om te kunnen communiceren op emotioneel niveau.
Al vanaf mijn kindertijd zie ik hoe belangrijk bezoekwerk is. En dan het liefst met ‘een voertuig’. Wat vroeger met ons pap begon met het biggen halen is nu voor mij o.a. de gesprekskring Grond Van Leven.
vroedman 