Op het oogstfeest Pinksteren kreeg het Joodse volk de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 7.
Een pittige politieke kwestie in komkommertijd. Wereldwijd woedt er al jaren een strijd tussen twee kampen. Het ene kamp ziet landbouwbeoefening als tak van industrie, het andere kamp ziet landbouw veel meer als boerenbeweging van onderop. In deze blog een poging om via historisch besef, de Katholieke sociale leer en een werkvorm enige ruimte in dit duivelse dilemma te creëren.
Mijn kinderen vragen wel eens wat ik voor de kost doe en wat mijn werk inhoudt. Dat ik vaak achter een beeldscherm zit zien ze, dat het met kerk van doen heeft weten ze van huis uit, maar wat ‘kerk’ in onze tijd precies is? Iets met de Bijbel, wat ervan in de media komt, iets met een voorganger en een viering… Maar wat houdt dan precies die deskundigheid van hun vader in?
Vraag een willekeurige agrarische ondernemer (V/M) waarom hij doet wat hij doet en je hoort in het antwoord steevast iets over ‘vrijheid’, ‘verantwoordelijkheid’ en ‘eigen grond’. Met deze begrippen sta je in religieus opzicht op goede want heilige grond, maar waarom hebben we het in geloofsgemeenschappen zo weinig over de betekenis daarvan?
vroedman 