21 maart, lente. Ook in mijn derde loopbaan. Na de primaire landbouw en de kerk combineer in nu als vroedman oud en nieuw tot een toe-komstbestendige mix van hoop en vertrouwen. Als ik enkele minuten mijn ogen sluit krijg ik de volgende bezinnende tekst zomaar in handen.
In 2014 is melkgeitenhouderij van der Schans in Hurwenen de plek waar ik maandelijks een halve dag mee mag lopen. Waarom? Omdat het de ambitie van mezelf en de boer voedt. Scheppenderwijs.
In 2014 is melkgeitenhouderij van der Schans in Hurwenen de plek waar ik maandelijks een halve dag mee mag lopen. Waarom? Omdat het me goed doet en omdat ik er veel van leer. Met dank aan de gastvrijheid op het platteland.
Onlangs verscheen bij Kluwer ‘Wat de boer niet zegt – communicatie in agrarische familiebedrijven’. Een boek geschreven door twee experts op het terrein van het leren omgaan met conflicten in het agrarische familiebedrijf (mediation): Johan Weerkamp en Truke Zeinstra. Wat heeft dit boek mij te zeggen?
In 2014 is melkgeitenhouderij van der Schans in Hurwenen de plek waar ik maandelijks een halve dag hoop mee te draaien. Waarom? Kijken, luisteren en proeven tijdens het meedoen is me vorig jaar op de zorgboerderij zo goed bevallen dat deze aanpak zich in mijn genen is gaan nestelen. In deze bijdrage een introductie van dit gezinsbedrijf met een relatief jonge veehouderijsector vlakbij de Waal.
