Boerenpastoraat: levenslessen (22) – informele koffieontmoetingen

3 jaar geleden overleed ons pap, ruim 2 ½ jaar geleden werd duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (22).

Lees verder

De oogsttijd is aangebroken – overweging

De zomerperiode breekt aan… In de boerenwereld is inmiddels de oogst van diverse gewassen begonnen: sommige granen, pootaardappelen, graszaad… Oogsten gebeurt ook in het onderwijs: vele jongeren hebben een diploma bemachtigd en gaan verder studeren of aan het werk. Oogsten doen we ook als we uit een crisissituatie van ziekte komen en door overgave en volharding werken aan een terugkeer in het meer gewone leven. Hoe dan ook… Ik wens ons allen een rijke oogst toe. In de aanstaande zomerperiode en in het verdere verloop van ieders persoonlijke leven. Onderstaand de overweging van afgelopen zaterdagavond in Bergharen…

Lees verder

Boerenpastoraat: levenslessen (21) – gastvrijheid

Bijna 3 jaar geleden overleed ons pap, 2 ½ jaar geleden werd duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (21).

Lees verder

Die Geest en Wij – voorbede

Pinksteren, een feest dat voor de meeste mensen spreekt door de gift van extra vrije dagen, is een extra aansporing om jouw gaven voor te leven. Een voorbede aan het begin van het Pinksterweekend.

Lees verder

Die zorgdragen voor het platteland – voorbede

Zoveel in onze wereld is erg ingewikkeld, soms niet oplosbaar, krijgt te weinig ruimte of vraagt veel meer dan plaatselijk voorhanden is… Dus blijft heel veel gaan zoals het altijd gaat, met een ongemakkelijke realiteit als gevolg. Daarom bidden we in kerken een voorbede. Een gebed om ‘menselijke drama’s’ neer te leggen bij de Schepper van alle leven. De voorbede biedt een soort van ordening in een vaak ongrijpbare wereld. Voor al die mensen die werken en leven op, met of van de vruchten van het platteland.

Lees verder