Onderstaand de overweging die ik bijna twee weken geleden uitsprak in twee kerken. Je kunt dat als mosterd na de maaltijd zien. Ik zie dat anders, omdat zeker deze overweging veel zegt over de benodigde hoop en het vertrouwen in de tijd waarin we nu leven. Over onze samenleving die op zijn laatste benen loopt en de kansen die ontstaan door geloof in Jezus…
Psalm 67 spreekt veelvormig over dat prachtige gebaar zegenen: om je voor Gods zegen open te stellen en daarin je levensweg te vervolgen…
Onze wereld is op drift geraakt. Wie – zoals ik – al langer meegaat en de veranderingen in de landbouw van de afgelopen halve eeuw van binnenuit heeft meegemaakt, die zal herkennen wat ik onderstaand schrijf. Over de teloorgang van het coöperatieve gedachtegoed en wat er nodig is om vertrouwen te herstellen.
In het boek Psalmen komt vaker een verwijzing naar de naamgever van alle leven terug. Je zou kunnen zeggen dat het hele boek Psalmen één lange lofprijzing is op de onuitsprekelijke naam van de Allerhoogste. Psalm 66. Je naam leven. Gewoon doen.
De vreemdeling is een kans op meer licht in de gemeenschap. Via Driekoningen wordt de Kerstboodschap verder de wereld in gebracht. Overweging.
vroedman 