Onlangs sprak ik, samen met drie andere ‘uitgetredenen’, over mijn leven en werken als professional na een jarenlange dienstbetrekking in het instituut kerk. Over hoe het zo gekomen is. Wat ik tegenkom. Wat ik aan adviezen heb voor de vereniging van pastoraal werkenden in het aartsbisdom Utrecht.
Met een schilderij van ‘ons pap’ verbind ik verleden – heden en toekomst in een serie over mijn weg. Een weg die recent heeft geleid tot de start van Boerenpastoraat. Als leven en geloven verbonden mogen worden, kan dat alleen maar door en op de weg die je gaat…
21 maart, lente. Ook in mijn derde loopbaan. Na de primaire landbouw en de kerk combineer in nu als vroedman oud en nieuw tot een toe-komstbestendige mix van hoop en vertrouwen. Als ik enkele minuten mijn ogen sluit krijg ik de volgende bezinnende tekst zomaar in handen.
In de nieuwtestamentische lezing die vandaag op het leesrooster staat gaat het over leven in de ‘tussentijd’. Jezus trok ooit als mens tussen mensen rond op aarde. Meerdere generaties na zijn dood ontstond het nieuwe testament. Vooral de eerste christenen leefden sterk met de gedachte dat het einde der tijden elke dag daar kan zijn. Dit betekent de opgave van leven zonder te weten hoe lang het duurt ‘totdat Hij komt’. Hoe doe je dat?
vroedman 