Als vroedman is zorgboerderij Blommendal dit jaar voor mij een belangrijke plaats om de accu op te laden (zie: Meedoen op de zorgboerderij: introductie). Met een gerichte aandacht worden mensen en dieren gesterkt en wordt bovendien een deel van het dagelijkse werk gedaan. Vandaag het derde deel.
Een van de bekendste gebeden in de christelijke traditie is het Onze Vader. Het wordt in elke liturgische viering gebeden of gezongen, het is een gebed waarin leven en geloven elkaar voeden als een soort ‘veeleenheid’. Met de plattelandsbril op de neus volgt nu het eerste deel uit een trilogie.
‘Megabedrijven… Foute boel’. Dat lijkt het overheersende geluid vanuit de maatschappij, als actieve ondernemers in de land- en tuinbouw hun toekomstmogelijkheden verkennen en uitvouwen. Wat is er aan de hand? Wat kun je hier met een levensbeschouwelijke bril op over zeggen?
Als vroedman ben ik een soort van ‘aandachtig waarnemer’. Die rol is bepaald geen aangewaaid automatisme. Zorgboerderij Blommendal is dit jaar voor mij een belangrijke plaats om de accu op te laden. Meedoen.
Vraag een willekeurige agrarische ondernemer (V/M) waarom hij doet wat hij doet en je hoort in het antwoord steevast iets over ‘vrijheid’, ‘verantwoordelijkheid’ en ‘eigen grond’. Met deze begrippen sta je in religieus opzicht op goede want heilige grond, maar waarom hebben we het in geloofsgemeenschappen zo weinig over de betekenis daarvan?
vroedman 