In de nieuwtestamentische lezing die vandaag op het leesrooster staat gaat het over leven in de ‘tussentijd’. Jezus trok ooit als mens tussen mensen rond op aarde. Meerdere generaties na zijn dood ontstond het nieuwe testament. Vooral de eerste christenen leefden sterk met de gedachte dat het einde der tijden elke dag daar kan zijn. Dit betekent de opgave van leven zonder te weten hoe lang het duurt ‘totdat Hij komt’. Hoe doe je dat?
Vandaag is het in ons land de feestdag van Vincent de Paul – een Frans priester die in de zeventiende eeuw een revolutie van liefdadigheid teweeg heeft gebracht, met vele sporen tot in onze tijd.
Als vroedman is zorgboerderij Blommendal dit jaar voor mij een belangrijke plaats om de accu op te laden (zie: Meedoen op de zorgboerderij: introductie). Met een gerichte aandacht worden mensen en dieren gesterkt en wordt bovendien een deel van het dagelijkse werk gedaan. Vandaag het derde deel.
Een van de bekendste gebeden in de christelijke traditie is het Onze Vader. Het wordt in elke liturgische viering gebeden of gezongen, het is een gebed waarin leven en geloven elkaar voeden als een soort ‘veeleenheid’. Met de plattelandsbril op de neus volgt nu het eerste deel uit een trilogie.
‘Megabedrijven… Foute boel’. Dat lijkt het overheersende geluid vanuit de maatschappij, als actieve ondernemers in de land- en tuinbouw hun toekomstmogelijkheden verkennen en uitvouwen. Wat is er aan de hand? Wat kun je hier met een levensbeschouwelijke bril op over zeggen?
