Alsmaar wachten op verlichting van de nood waarin jij verkeert… Als die periode eindeloos duurt kan de moed je in de schoenen zakken. Dát gebeurt als God voor jou onzichtbaar is, verborgen. Hoe zit dat? En wat dan?
Alsmaar wachten op verlichting van de nood waarin jij verkeert… Als die periode eindeloos duurt kan de moed je in de schoenen zakken. Dát gebeurt als God voor jou onzichtbaar is, verborgen. Hoe zit dat? En wat dan?
En ineens gebeurde het: wandelen. Voor mij veel meer dan alleen beweging en buitenlucht…
Sinds 1981 wordt elk jaar op 16 oktober Wereldvoedseldag gehouden. In dit licht hield ik afgelopen zondag een overweging met nagesprek in de Oecumenische Basisgroep te Venray.
De boodschap vanuit psalm 12 is eenvoudig verteld, maar weerbarstig uitvoerbaar in een mensenleven…
In ontelbare interviews heb ik het gelezen: ‘Ik heb het mooiste beroep van de wereld’. Ik heb het over predikanten, pastoraal werkers, priesters, geestelijk verzorgers… Fijn om veel van zulke bevlogen mensen te kennen. Toch is er heel veel aan de hand in het theologische beroepenveld dat tot erkennen, doordenken en vooral tot handelen stemt. Er is een lerend netwerk nodig.