Over kwetsbaarheid in pastorale benoemingen gesproken…

Een profeet wordt niet gemakkelijk geëerd in zijn geboortestad. We kennen de uitdrukking allemaal. Het is niet voor niets dat bij de tewerkstelling van pastores in een eerste benoeming wordt meegewogen of die benoeming wel kan doorgaan, indien die persoon al langere tijd woonde op de gewenste arbeidsbestemming…

Dit voorbehoud bij een eerste functie in de pastorale praxis is niet voor niets, want hij of zij behoort in alle vrijheid te kunnen functioneren. Niet gehinderd door het verleden. En zo geldt het ook voor de mensen waarmee wordt samengewerkt, de mensen die hem en haar mogen vertrouwen.

Genoemd voorbehoud is bij een eerste werkfase belangrijk, omdat pastoraal werk altijd mensenwerk is, altijd werkt met gevoelige kennis, met mensen die zomaar ineens extra kwetsbaar gemaakt kunnen worden….

Lees verder

Hoe is het met… Grond Van Leven (3)

Sinds ik in parochie De Twaalf Apostelen werk is de gesprekskring Grond Van Leven mijn visitekaartje. Hoe kijk ik nu, bijna twintig jaar na het ontstaan van deze bewezen manier van gemeenschapsvorming, tegen dit fascinerende initiatief aan?

Lees verder

De wervelwind die ‘Pinksteren’ is…

Gisteren sprak ik onderstaande woorden uit in de kerk van Heumen. Over Pinksteren gesproken…

Lees verder

We zijn allemaal mensen van de weg. Welke weg? Dat is de vraag…

Een verhaal over snoeien, over vrucht dragen, over jouw weg gáán. Een verhaal ook over onderweg zijn en verbonden blijven met je oorsprong. Onderweg zijn en verbonden blijven met je bestemming.

En een verhaal over de vreemdeling in onszelf, de vreemdeling in ons midden. ‘Het vreemde’ is nooit ver en doet een beroep op ieder van ons om af en toe bij stil te staan. Oftewel: mijn overweging van vorig weekend.

Lees verder

Duurzaam doen vraagt om leven met aandacht




Vanuit een schrijfopdracht voor de stichting Corazon schreef ik onlangs een tweede bijdrage…

Lees verder