Ruim twee maanden geleden verscheen bij uitgever Boekscout ‘het persoonlijke verhaal’ van Jan en Riky Schut: twee betrokken plattelanders die hun boerenleven én onze maatschappij vanaf de Tweede Wereldoorlog tot en met vandaag beschrijven, waarbij de boerin de pen hanteert. In een serie blogberichten herneem ik dit boek. Vanwege de relevantie voor de weg die ik ga, in de tijd waarin we nu leven.
Ruim een maand geleden verscheen bij uitgever Boekscout ‘het persoonlijke verhaal’ van Jan en Riky Schut: twee betrokken plattelanders die hun boerenleven én onze maatschappij vanaf de Tweede Wereldoorlog tot en met vandaag beschrijven, waarbij de boerin de pen hanteert. In een serie blogberichten herneem ik dit boek. Vanwege de relevantie voor de weg die ik ga, in de tijd waarin we nu leven.
Vorige maand verscheen bij uitgever Boekscout ‘het persoonlijke verhaal’ van Jan en Riky Schut: twee betrokken plattelanders die hun boerenleven én onze maatschappij vanaf de Tweede Wereldoorlog tot en met vandaag beschrijven, waarbij de boerin de pen hanteert. In een serie blogberichten herneem ik dit boek. Vanwege de relevantie voor de weg die ik ga, in de tijd waarin we nu leven.
Psalmen. Oorspronkelijk liederen voor snaarinstrumenten. De bundel van 150 wordt ook wel ‘hartslag van het geloof’ genoemd. Psalm 4 legt naar mijn gevoel het accent op avond en nacht. Nachtrust als verwerkingstijd. Verwerken van de dag die geweest is, voorbereiding op de dag die komen gaat.
Mensen zijn reizende boeken vol verhalen. Het benutten daarvan is zo belangrijk. Er gebeuren vele spontane initiatieven maar het mag meer en beter. Zeker vanuit de officiële instituties.
