Twee weken geleden schreef ik over een overweging die mijn leven veranderde. Vorige week volgde het zwaarste gesprek in mijn leven. Dit keer sta ik stil bij waar ik vorige week eindigde. Hoe je door een goed besluit vaste grond onder je voeten kunt voelen. Kan dat? En geldt dat voor iedereen?
Ik kondigde het vorige week al aan: het zwaarste gesprek in mijn leven. Het gesprek dat ik met mijn ouders voer om te vertellen dat ik ga stoppen met het van hen overgenomen agrarische bedrijf.
Het is deze week twintig jaar geleden dat ik op een grijze doordeweekse dag besloot om misschien wel te gaan stoppen met mijn boerenbedrijf.
Voor wie het eerder dezer maand heeft gemist: mijn opinie voor Salland Centraal. Over kerken en landbouw. Waarom ze elkaar juist nu nodig hebben. Wat daarvoor nodig is en hoe.
Wat mij in de berichtgeving omtrent de giga-geitenstal in Hurwenen elke keer weer opvalt: het gaat over procedures, risico’s voor dier en mens en wat al niet meer… Maar het gaat zelden over de mensen die op die plek ooit boer zijn geworden en er met het oog op de toekomst het beste van proberen te maken…
vroedman 