Vorige maand verscheen bij uitgever Boekscout ‘het persoonlijke verhaal’ van Jan en Riky Schut: twee betrokken plattelanders die hun boerenleven én onze maatschappij vanaf de Tweede Wereldoorlog tot en met vandaag beschrijven, waarbij de boerin de pen hanteert. In een serie blogberichten herneem ik dit boek. Vanwege de relevantie voor de weg die ik ga, in de tijd waarin we nu leven.
De Plattelandse Aktiviteiten Klub (PAK) mag minder bekend zijn dan de Katholieke Plattelands Jongeren. Het plezier is er na 25 jaar niet minder om.
De band Normaal. Eigenlijk een emancipatiebeweging die 40 jaar lang høkend door het land heeft getrokken om nu eens eindelijk de neus op te trekken richting die altijd arrogante stad. Na dit jaar houdt het op. Nagenoeg alle plattelandsjongeren van mijn generatie zijn er door beïnvloed. Toch? Een kleine hommage.
Het Mansholt-theater trekt door het land. Een aanrader voor iedereen die iets met landbouw, platteland en economie van doen heeft. Gedachten na het zien van de voorstelling in een gewezen voerfabriek getiteld: voorbij de ‘grenzen aan de groei.’
Feestdag van apostel Thomas, ongelovige Thomas. Eerst met eigen ogen zien (Jezus identificeren als de gekruisigde) en dan geloven? Geloven we écht wat we belijden?
vroedman 