Later vandaag gebruik ik een bekend lied van Daniël Lohues voor mijn overweging op Goede Vrijdag. Vanavond meer.
Later vandaag gebruik ik een bekend lied van Daniël Lohues voor mijn overweging op Goede Vrijdag. Vanavond meer.
Nu het carnaval losbarst en de feestvierders de teugels laten vieren, schrijf ik een stukje over de kracht van mijn werk. Oftewel: wat er gebeuren kan, juist als je de teugels – regels – laat vieren…
Soms lijkt het erop alsof alle redelijkheid uit onze wereld is verdreven. Geschokt lees ik de laatste tijd berichten over stalinbraken, waarbij extreme groeperingen zogenaamde misstanden fotograferen en filmen met geen andere bedoeling dan de veehouderij in een kwaad daglicht plaatsen.
Begin dit jaar was ik bij de boekpresentatie van ‘De tijd kantelt – voor wie erin gelooft’ in Silvolde. Als laatste blogbericht van 2018 herhaal ik dit bericht. Omdat het zo fundamenteel is voor wie ik ben en wat ik doe.
Ik sta ervan te kijken. Elke dag weer. Echt waar. Wat vrijwilligers in geloofsgemeenschappen doen. Omdat ze staan voor hun zaak. En gewoon hun taak uitvoeren. Ode aan de vrijwilligers!