Vanuit een in onze tijd gangbaar godsbesef van een ‘vonkje Hem’ in ons allemaal is het geen grote stap naar steeds weer nieuwe pogingen om God naar de kroon te steken. Voor mij het mooist gevisualiseerd door de wereldwijde prestigestrijd naar het hoogste gebouw. Gaat dit verhaal daarover?
Een diaconaal werkbezoek op het platteland. In het kader van mijn werk voor de caritas in het aartsbisdom bezoek ik met een groep een rundveehouderij/pluimveehouderij en een varkenshouderij. Voor de plaatselijke organisatie tekent de werkgroep Kerk In Platteland Lemelerveld.
Regelmatig laat ik me inspireren door de via de geloofstraditie overgeleverde Heilige Schrift. De Bijbel is een belangrijke geloofsbron. De lezing vandaag gebruikt een voorjaarsbeeld bij uitstek: schapen en lammeren in de wei. Wat geeft deze lezing mij vandaag aan zeggingskracht? En aan jou?
Een van de bekendste gebeden in de christelijke traditie is het Onze Vader. Het wordt in elke liturgische viering gebeden of gezongen, het is een gebed waarin leven en geloven elkaar voeden als een soort ‘veeleenheid’. Met de plattelandsbril op de neus volgt nu het tweede deel uit een trilogie (voor het eerste deel klik hier).
Vastentijd. Voor christenen is de veertigdagentijd een weg om je voor te bereiden op het Paasfeest. Vasten is een ideale fase om bewuster bezig te zijn met geloven en doen. Daarmee komt duurzaamheid als werkwoord voor geloven in beeld. Zeggingskracht op de plaats waar je leeft.
