Afgelopen zondag zou ik onderstaande woorden uitspreken tijdens de jaarlijks oogstdankviering van ZLTO afdeling Rijk van Nijmegen in Beuningen. Dat kon niet doorgaan door het overlijden van ons pap. Maar door de fijne samenwerking met alle direct betrokkenen en een bereidwillige collega in de oecumene konden onderstaande woorden alsnog klinken…
Er is in ons land al jaren veel te doen over de intensieve veehouderij. Vooral op de droge zandgronden waar ik ben opgegroeid. Een korte historische beschouwing vanuit mijn eigen blikveld.
Begin dit jaar was ik bij de boekpresentatie van ‘De tijd kantelt – voor wie erin gelooft’ in Silvolde. Als laatste blogbericht van 2018 herhaal ik dit bericht. Omdat het zo fundamenteel is voor wie ik ben en wat ik doe.
In de overgangsperiode tussen de tijd van de rechters en de eerste koning (Saul), zijn er verschillende fases waarin Gods Volk worstelt met leiding en geleid worden. Maar ook daarna. Leiding, door wie? En waarop gericht? In Psalm 52 een lied over kwaadspreken in relatie tot spreken vanuit de liefde van God.
Ik sta ervan te kijken. Elke dag weer. Echt waar. Wat vrijwilligers in geloofsgemeenschappen doen. Omdat ze staan voor hun zaak. En gewoon hun taak uitvoeren. Ode aan de vrijwilligers!
vroedman 