Tegenover diegenen die menen dat social media alleen maar nutteloze gesprekjes oplevert kan ik zeggen dat ik door dit medium in gesprek ben geraakt in mijn geboorteomgeving. Met het burgerboer-initiatief ‘Snoertseplak’. Vrij vertaald: ‘stuk grond aan de Snoertsebaan’…
Niet het milieu, niet (het eventueel gebrek aan) dierwelzijn, niet het gesprek met ‘de samenleving’ maar iets anders is het belangrijkste probleem van de agrarische sector… Namelijk de positie van de mens in de organisatie.
Sinds 1981 wordt elk jaar op 16 oktober Wereldvoedseldag gehouden. In dit licht hield ik afgelopen zondag een overweging met nagesprek in de Oecumenische Basisgroep te Venray.
Er is in onze samenleving iets vreemds aan de hand met kwetsbaarheid, want het schijnt een non-categorie te zijn geworden. Daarom, een pleidooi voor gewone kwetsbaarheid.
Met een schilderij van ‘ons pap’ verbind ik verleden – heden en toekomst in een serie over mijn weg. In een vierde bijdrage maak ik Boerenpastoraat functioneel: waar precies zit de meerwaarde voor onze geseculariseerde samenleving? Wat bewerkt of lost Boerenpastoraat op?
vroedman 