Onlangs verscheen bij Kluwer ‘Wat de boer niet zegt – communicatie in agrarische familiebedrijven’. Een boek geschreven door twee experts op het terrein van het leren omgaan met conflicten in het agrarische familiebedrijf (mediation): Johan Weerkamp en Truke Zeinstra. Wat heeft dit boek mij te zeggen?
Als er een ding duidelijk voelbaar speelt in onze tijd dan is het verandering. Verandering is een serieuze wetenschappelijke bezigheid: transitiekunde. Wat betekenen inzichten uit deze jonge wetenschap voor het veranderende platteland? En de stad? En voor de geloofsgemeenschappen en kerken? Een ding is duidelijk: niet veranderen is geen optie (meer).
Adventus is komst – van de zoon van God als pasgeboren mensenkind op eerste kerstdag. Het is nu de voorbereidingstijd op dit kerstfeest: uitzien naar licht, uitzien naar hoop. Geïnspireerd door deze Adventus mag hoop in onze tijd concrete handen en voeten krijgen. En dat gaat in onze samenleving niet zonder een goede organisatie met elkaar overeen te komen.
Een diaconaal werkbezoek op het platteland. In het kader van mijn werk voor de caritas in het aartsbisdom bezoek ik met een groep een rundveehouderij/pluimveehouderij en een varkenshouderij. Voor de plaatselijke organisatie tekent de werkgroep Kerk In Platteland Lemelerveld.
Op het oogstfeest Pinksteren kreeg het Joodse volk de Tien geboden. De Tien geboden zijn de voor christengelovigen belangrijkste wetten geschreven op twee stenen tafelen. Voor het Vaticaan zijn de Tien geboden aanleiding geweest om de Tien geboden voor het milieu uit te brengen (zie: duurzame kerk). Voor mij alle aanleiding voor een agrarische tint. Vandaag deel 5.
