Met een schilderij van ‘ons pap’ verbind ik verleden – heden en toekomst in een serie over mijn weg. Een weg die recent heeft geleid tot de start van Boerenpastoraat. Als leven en geloven verbonden mogen worden, kan dat alleen maar door en op de weg die je gaat…
Ik deed laatst een wonderlijke ontdekking in de Schrift, die prachtig aansluit bij de wintertijd én bij ‘t Aailand – een ‘eiland’ ingeklemd tussen de Maas, de Afgedamde Maas en het Heusdensch Kanaal.
Vorig jaar werd ik gegrepen door het boek van Lizzy van Leeuwen: ‘de hanenbalken’ – over zelfmoord op het platteland. In een serie berichten herneem ik dit boek, waarmee ik tegemoet kom aan haar wens: ‘…dit boek beoogt… een eerste stap te zetten in het doorbreken van het taboe rond zelfmoord in de land- en tuinbouw.’ (14)
Psalmen. Oorspronkelijk liederen voor snaarinstrumenten. De bundel van 150 wordt ook wel ‘hartslag van het geloof’ genoemd. Psalm 4 legt naar mijn gevoel het accent op avond en nacht. Nachtrust als verwerkingstijd. Verwerken van de dag die geweest is, voorbereiding op de dag die komen gaat.
Mensen zijn reizende boeken vol verhalen. Het benutten daarvan is zo belangrijk. Er gebeuren vele spontane initiatieven maar het mag meer en beter. Zeker vanuit de officiële instituties.
