Pastorale beroepskrachten zijn goed in het stellen van grote vragen en het geven van grote antwoorden, maar het ultieme pastorale doel – het meewerken aan de realisatie van ‘het Koninkrijk van God’ op aarde – roept op tot het afdalen in het leven van alledag.
In twee blogberichten ga ik in op een oudtestamentische lezing die via het reguliere lezingenrooster nooit aan bod komt: 1 Koningen 21, 1 – 16. Het drama van de wijngaard van Nabot. Een verhaal over een boer… Vorige keer schreef ik deze beschouwing. Dit keer een beschouwing die naadloos past bij de actuele stikstofdiscussie…
In twee blogberichten ga ik in op een oudtestamentische lezing die via het reguliere lezingenrooster nooit aan bod komt: 1 Koningen 21, 1 – 16. Het drama van de wijngaard van Nabot. Een verhaal over een boer…
In een tijd waarin zakelijke belangen (in de landbouw) alle aandacht trekken vergeten we gemakkelijk dat het leven zo niet bedoeld is… Hoe uit deze situatie te geraken? Waar liggen kansen?
Naast meerdere gedeelde taken met collega’s ben ik als pastoraal werker in parochie De Twaalf Apostelen eerstaanspreekbare in Bergharen en Hernen-Leur. Voor mij is dit werk een betaalde baan en tegelijkertijd een voorrecht om mijn ervaring in werken, leven en geloven te mogen delen, met mensen en gemeenschappen die ik tot ruim een jaar geleden niet kende.
vroedman 