Als het over landbouw en platteland gaat klinkt het economische taalveld en worden vaak grote vergezichten geschetst. Binnen die vergezichten is niet zomaar plaats voor specifieke individuele situaties, waarvandaan alle organisatie ooit is opgezet. Een bizarre moderniseringsparadox. Daar kunnen we wat aan doen.
Als de liefde niet bestond, was ik de grote rivieren nooit overgestoken, had het liedje Op Fietse nooit geklonken zoals ik het heb leren beluisteren… en was het verschijnen van ‘Vlier’ vandaag waarschijnlijk aan mijn aandacht ontsnapt. Maar het is allemaal anders gelopen.
Het is Vastentijd. Een belangrijke voorbereiding op Pasen. Over psalm 42 en vastigheid gesproken…
In mijn werk kom ik de slachtofferrol regelmatig tegen. Wat is het? Is er iets mis mee? Wat kunnen we er aan doen?
vroedman 