Mijn stervende ik – psalm 102

Deze maand is het veertig jaar geleden dat ik er bijna onder bezwijk: meeroken. Psalm 102 reikt me in beeldrijke taal troost en bemoediging aan. Over sterven gesproken…

Lees verder

In vertrouwen – overweging

De lezingen van afgelopen weekend behandelden tijdloze thema’s. Over vertrouwen, over wachten en verwachten. Over rechtvaardigheid en barmhartigheid. Over beproefd worden en een nodige bodem onder je bestaan. Over identiteit en persoonlijkheid. Over het je openstellen voor het leven en elkaar. Onderstaand de bijbehorende overweging.

Lees verder

Zuiver en volmaakt – psalm 101

Hoge doelen nastreven, een zuivere weg gaan. Als je doet wat bij je past ga je een bijna volmaakte levensweg. Psalm 101.

Lees verder

Verstandig en onverstandig – totdat Hij komt

Hoe leef je de tijd die je gegeven wordt, totdat die ene dag aanbreekt, totdat Hij komt? (In de woorden van de eucharistische acclamatie: ‘Als wij dan eten van dit brood en drinken uit deze beker, verkondigen wij de dood des Heren totdat Hij komt’). Totdat Hij komt is eindtijddenken. En daarnaar handelen. Vertrouwde Bijbelse taal maar niet in onze wereld waarin meer het andere uiterste op de voorgrond staat: nu. De evangelielezing van deze dag zou daarom zomaar kunnen uitnodigen voor verstandige keuzes. Voor jezelf en voor een groter verband.

Lees verder

Zorgen dat… – psalm 100

Een kernachtige psalm over de grote verantwoordelijkheid van de herder voor de kudde, beeldspraak voor de verhouding God – mensen. De grenzeloze goedheid Gods in relatie tot de ontvankelijkheid van mensen. Ten onrecht vaak misverstaan als de verhouding tussen heerser en horigen… Psalm 100.

Lees verder