Vorig jaar overleed ons pap. Dit jaar werd gaandeweg duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (1).
Begin juli zou de oogstdankviering in het Rijk van Nijmegen gehouden worden. Een regio die altijd als een van de eersten de vruchten van weer een jaar menselijke economische arbeid op het land en in de stal voor God brengt – maar tussen voornemen en uitvoering zorgde het coronavirus ervoor dat ook dit evenement dit jaar niet kon doorgaan.
Voor deze gelegenheid kwam het organiserende team samen op het boerenerf van een van de leden en sprak ik onderstaande woorden uit…
Dit jaar geen oogstdankviering in mijn werkgebied. Zoals zoveel nu anders is geworden door de coronacrisis. Bij deze gelegenheid enkele inzichten die ik in mijn leven heb geoogst en boeren (en andere geïnteresseerden) graag mee wil geven…
Al vanaf mijn kindertijd zie ik hoe belangrijk bezoekwerk is. En dan het liefst met ‘een voertuig’. Wat vroeger met ons pap begon met het biggen halen is nu voor mij o.a. de gesprekskring Grond Van Leven.
De laatste maanden staan de media bol van de landbouwaandacht. En dan gaat het meestal over milieu en gezondheid, of over de economische factor van landbouwbeoefening. In deze bijdrage: een overdenking bij de huidige agrarische economie, zoals ze geworden is…
