Vorig jaar werd ik gegrepen door het boek van Lizzy van Leeuwen: ‘de hanenbalken’ – over zelfmoord op het platteland. In een serie berichten herneem ik dit boek, waarmee ik tegemoet kom aan haar wens: ‘…dit boek beoogt… een eerste stap te zetten in het doorbreken van het taboe rond zelfmoord in de land- en tuinbouw.’ (14)
Mensen zijn reizende boeken vol verhalen. Het benutten daarvan is zo belangrijk. Er gebeuren vele spontane initiatieven maar het mag meer en beter. Zeker vanuit de officiële instituties.
De oplettende lezer heeft er even op moeten wachten: voeding uit de praktijk, berichten als groenten en fruit vers van het land. Mijn eerste bijdrage vanuit ‘t Aailand – een ‘eiland’ ingeklemd tussen de Maas, de Afgedamde Maas en het Heusdensch Kanaal.
2015 is door de FAO uitgeroepen tot jaar van de bodem. Dit aan de VN verbonden agentschap heeft als belangrijkste doel het bestrijden van de wereldwijde honger. Ik grijp dit thema aan als metafoor, om het over de voedingsbodem van geestelijk voedsel te hebben: net zo onmisbaar voor life on earth.
Januari 2015. Gemeenten hopen dat de keukentafel de plaats is waar het gebeuren gaat. Het ‘naar vermogen in de samenleving deelnemen.’ Dat hoop ik ook. Zolang het maar geen eenrichtingsverkeer is. En laten we hopen dat diegenen die zich onthand voelen in hun directe omgeving ondersteuning krijgen of durven te vragen.
vroedman 