Het is bijna voorjaar en bijna is de superheffing voltooid verleden tijd. Tijd voor religieus getinte agrarische mijmeringen in de Goede Week.
Tagarchief: Leven
Boerenpastoraat – mijn weg (2)
Met een schilderij van ‘ons pap’ verbind ik verleden – heden en toekomst in een serie over mijn weg. In deze tweede bijdrage zoom ik in op de ingewikkelde tijden waarin mijn weg nu loopt. De organisatie centraal. Tijden van transities vragen om nieuw leiderschap…
Toekomst voor pastoraal werkers in de kerk?
Onlangs sprak ik, samen met drie andere ‘uitgetredenen’, over mijn leven en werken als professional na een jarenlange dienstbetrekking in het instituut kerk. Over hoe het zo gekomen is. Wat ik tegenkom. Wat ik aan adviezen heb voor de vereniging van pastoraal werkenden in het aartsbisdom Utrecht.
Agrarisch collectief onderbewustzijn (2)
Vorig jaar werd ik gegrepen door het boek van Lizzy van Leeuwen: ‘de hanenbalken’ – over zelfmoord op het platteland. In een serie berichten herneem ik dit boek, waarmee ik tegemoet kom aan haar wens: ‘…dit boek beoogt… een eerste stap te zetten in het doorbreken van het taboe rond zelfmoord in de land- en tuinbouw.’
De essentie van verloren zijn… en gevonden worden!
Een favoriet is ‘de gelijkenis van de Verloren Zoon’ zeker voor mij. Al is het maar vanwege de bijzondere rol die landbouw in dit verhaal inneemt. Het is de Veertigdagentijd, vasten, voorbereidingstijd op Pasen.
vroedman 