De coronacrisis roept vragen op die ook in de economische crisis van 2008 opkwamen: kunnen we na de crisis weer gewoon verder met ons gewone leven? Het antwoord dat je krijgt hangt af van welke focus (welk vakgebied) je hanteert, welke organisatie je spreekt en dan nog maakt de persoon soms een wereld van verschil… Onderstaand antwoorden die ik eerder heb gegeven en waar ik nog steeds achter sta…
Geen gewone Pasen maar wel Pasen. Natuurlijk. Een nieuwe dag na de donkere nacht. Voorjaar. Groeizame luchten. Verlangen naar. Denken aan de tijd dat het leven zwaar viel, maar nu niet meer omdat gezien wordt dat niet het donker en de pijn maar leven in het licht het laatste woord heeft… Welkom Mr. Blue sky.
Tijdens de Vogelpest-crisis is er vanuit samenwerkende kerken een protocol gemaakt voor pastoraat bij agrarische rampen. Wat hebben we in huis bij mensenrampen? Kan kerk en geloof iets toevoegen aan deskundigheid in tijden dat het coronavirus wereldwijd slachtoffers maakt en een wereldwijde toekomst tot een onzekere bestemt? En wat is dan de aard van deze deskundigheid?
Afgelopen woensdag ging ik samen met mijn vaste collega in de oecumene voor in de biddag voor gewas en arbeid in Horssen. Onderstaand de gebeden die ik voor deze gelegenheid heb geschreven…
Onze wereld is op drift geraakt. Wie – zoals ik – al langer meegaat en de veranderingen in de landbouw van de afgelopen halve eeuw van binnenuit heeft meegemaakt, die zal herkennen wat ik onderstaand schrijf. Over de teloorgang van het coöperatieve gedachtegoed en wat er nodig is om vertrouwen te herstellen.
vroedman 